Weekend quickies

Hi folks,

Zwaar onweer en hevige regenbuien was voorspeld, maar de weergoden waren de tortelduifjes en huwlustigen -en daarmee ook de huwelijksfotografen onder ons- goed gezind.

Zaterdag voerde de wind me naar Antwerpen én -hometown- Turnhout alwaar ik de ganse dag in het gezelschap mocht doorbrengen van Veronika & Marcel en hun gevolg dat van heinde en verre over de grenzen hier was neergestreken. Om de klus tot een goed einde te brengen kreeg ik het gezelschap van de uiterst charmante Marian die een prima assistente bleek. Ik moet nog aan de bewerkingen beginnen, maar ik wou alvast even toetsen of deze eigenzinnige bewerking in de smaak valt van mijn kritisch publiek alhier:

En nog een paar shots via de gewone workflow:

Af en toe pikken we het hele feest mee door en ik heb me daarbij tot nu toe -hout vasthouden- altijd goed geamuseerd. Ook deze keer was het niet anders en daar droegen deze 3 zéker aan bij

Instellingen hier waren Iso800, f2,5 en 1/25 met de 50mm lens. Flash on-camera, gebounced.

Ook zondag was het ‘werkendag’, maar iets meer easy-going; een engagement-shoot met Sofie en Gert stond op het namiddagmenu en dan kan je met meer tijd vanalles uitproberen waar je bij een trouw weer wat mínder tijd voor hebt. Ook kan je als koppel/fotograaf al aan elkaar gewoon worden, waardoor het er op dé dag zelve ook relaxter aan toe gaat! De ‘onwennigheid’ -indien er die al was- smolt reeds na 2 minuten als sneeuw voor de aanwezige zon, en al gauw ontpopten ze zich tot volleerde modellen. You guys ROCK! Ik kijk alvast uit naar jullie trouw.

Ook hier alvast een paar previews:

Wat de volgende betreft heb ik een dubbel gevoel: ik vind ‘m echt wel Ok, maar ik kan er niet lang naar blijven kijken omwille van de relatieve afstand tussen hun 2 gezichten tov de fotogrootte, het is een pingpongspel dat geen rust in de foto brengt. Kweedusniegoe

En ook die dag had ik weer een perfecte assistente die het weliswaar niet onder de mat had met de Sunbounce/wind combinatie 

Al de foto’s dit weekend zijn genomen met de Canon 1DsMkIII. Normaal wou ik een testreeks doen met de 5DMkII, maar iemand was me voor bij Konijn. Gelukkig kreeg ik -da’s pas service!- dit toestel dus mee. Om een lang verhaal kort te maken: prima ding, daar niet van, maar ik ben dus de auto-ISO van de 50D zó gewoon ondertussen dat ik het toch mis op dit weliswaar professioneel apparaat. Maar dat is nog ok, de No-Go voor mij is het dynamisch bereik -dat je vooral bij huwelijksfotografie vandoen hebt- en hier dus ontoerijkend is ivm die 5DMkII. Let wel, dit is geen labo-test, maar juist een gevoel dat ik had en de toch wel wat uitgebrande plekken die ik meestal kan vermijden. Ofwel ken ik het toestel nog niet goed en had ik meer moeten onderbelichten, want zo te zien is er toch wel wat ruimte in de donkere gedeelten (iets wat bij de 50D niét het geval is).

Zo luitjes, tot de volgende!

Ciao

JayJay

New hairdo

Niet nodig haar te introduceren zekerst ?

Fun, fun, fun!

Nee hoor, de gitaar is nog compleet heel, Carlien had heel even een opstoot van Rock-Chick behaviour …

 

…terwijl Axelle hier een haast perfecte Miley Cyrus neerzet!

 

Hans-Thomas waant zich dan weer heel even een van de Oasis broertjes (Liam dan, want die kan ook geen gitaar spelen ). Deze foto is trouwens door Axelle genomen.

 

Hé kijk een vliegtuigje met nog een vrij zitje. Zouden we mee kunnen vliegen?

 

Wel, wie niet waagt, niet wint en vragen staat vrij. De lucht in dus!

 

Ook Carlien was van geen kleintje vervaard. Hier met dat stuur!

One happy Carlien and one happy pilot! Thanx Mister!

 

Nog even een leuke foto met weer een andere zonnebril.

 

Het nadeel van fotografe te zijn is dat je zélf haast nooit in pixels vereeuwigd wordt. Bij deze maak ik het hopelijk goed voor je Julie. Staan ze er trouwens niet bééldig op

Ciao

JayJay

Bounce Mania

Het is zover, de SunBounce Mania heeft toegeslagen in Vlaanderen en waarschijnlijk ook ver daarbuiten. De blogposts hieromtrent schieten als ‘voorjaarspaddestoelen’ uit de grond; we lezen deze week zowel bij Frederik, Pascale, Patrick, Serge, Thomas als Tom over hun wedervaren met de gekke zebra van Peter Geller. Ook Julie heeft er een weekendje Bouncen opzitten; als mede-oprichter van ‘Apertura Junior’ had ze samen met de ‘grote’ Aperturisten haar maandelijkse shoot, en die ging deze keer door op het domein van de Aeroclub Keiheuvel in Balen.  Je kan de rest van haar verhaal ergens deze week verder volgen op haar blog. Alsof dát nog niet genoeg is krijg je nu ook uiteindelijk de clou achter heel het Bounce-Squad gedoe op de LIME-site en bij de pionier van al het gebounce in Vlaanderenland.

De 15% korting op de Sunbounce producten die je afgelopen donderdag & vrijdag bij Calumet mocht ontvangen zal er ook niet vreemd aan zijn geweest. Ik hoorde ervan tijdens de voorstelling van het fotografisch evenement in Knokke vorige week en de dag erna kon je via Twitter volgen wie er allemaal op weg was naar Calumet. Ik wou zelf ook nog gaan voor een Mini (die Pro is écht wel te groot soms), maar wegens te druk op’t werk en té druk op de baan (djeezus, wat een heksenketel was dát die dag!) ben ik er niet geraakt. Maar door al dat getwitter wist ik wie er eentje had en me uit de nood kon helpen voor de zondagshoot; de goede ziel zat dichterbij dan ik vermoedde en uiteindelijk heeft partner in crime Kris me de zijne uitgeleend.

Soit, veel plezier heb ik er niet aan gehad (Julie des te meer) want ondergetekende was zondag zo ziek als een rund met Creutzfeld-Jacob. Bij enkele heldere momenten heb ik dan toch een paar shots kunnen maken van Julie haar vriendinnen-modellen. Mét Sunbounce wel te verstaan, want ik heb ze ook te pakken, die Bounce-Mania

Ik vind het zoals steeds moeilijk te kiezen tussen kleur en zw/w, maar eigenlijk maakt het niet uit, voor wie ze zijn krijgt ze toch alletwee. Deze opname en de volgende is met een 200mm Canon-lens op 1.8 getrokken. Jaja, je leest het goed, 200mm + 1.8, het bestaat…niet meer eigenlijk. De recente versie gaat maar tot 2.0. Nuja, ‘maar’, de 1.8 is écht wel een flinterdunne scherptediepte, maar de bokeh die je krijgt is fénoménaal. Zo fenomenaal dat er ooit een verhitte discussie daaromtrent is losgebartsen op Belgium Digital. Maar spijtig genoeg is dit mooi stukje techniek niet van mij, maar wel degelijk van de bewuste Spy-Glass, alias Bob Belmans. Bezoek zijn Flickr-page maar eens, ‘t is de moeite.

Alvast bedankt Lotte, Axelle & Carlien!

Deze laatste wou ik jullie ook niet onthouden, al was het maar om naast het Bounce-geweld de goeie ouwe afdakskestechniek van Bert (die deze week bericht over… u raadt het nooit)  nog eens in de verf te zetten. En natuurlijk die ‘ik-kijk-toch-lekker-door-je-heen-mr-de-fotograaf’ van Senna:

Dat was-ie dan voor deze week!

Ciao

JayJay

Spring bounce

Yep, ‘t is weer de tijd van de communies, Lentefeesten or whatever…
En dus dienen er weer overal ten lande -al dan niet tegen hun goesting- jongens en meisjes in hun beste kleren gehesen worden, tegen een mooie achtergrond geplaatst en aangespoord worden om dan toch die verdomde glimlach op het weerbarstige snoetje te toveren.

Laten we zeggen dat ik er niét écht naar uit keek deze keer.

Nochtans was ik gewapend met een pak goede tips die ik van Tom mocht ontvangen op zijn recente workshop (zie hier,  daar en ginder bij diverse collega’s). Maar toen hij bevestigde dat jongens tussen 11 en 13 de moeilijkste categorie zijn, wist ik al hoe laat het was. Dat het onderwerp deze keer mijn eigen zoon was gaf me nu niet écht goede hoop; Hans-Thomas is een pracht van een zoon, echt waar,  maar wél zo’n exemplaar dat onder géén beding op een foto wil. En als ik zeg géén beding, dan meen ik het ook. Helaas zit er geen Chloroform of Rohypnol in de fototas, maar wél een grote Sunbounce, dat maakte de zaak iets draaglijker; het oogt wat stoerder dan een flits op de camera en we konden de shoot in een meer guerilla-tempo afwerken dan we anders zouden lanterfanten indien we de flitsers moesten meezeulen. Met ‘we’ bedoel ik uiteraard collega-rechterhand-VALS-dochter Julie, waarbij we het VALS-gebeuren afwisselden. Nuja, met een Sunbounce wordt dat dan weer een VASB Onderaan de beelden staat dus wie de foto heeft genomen.

And now the results of course. Je zal je afvragen “Zo braaf, geen urban/stoer gedoe?”. Nope, niks van dat alles, die paar volstonden ruimschoots voor de jongeheer en de genodigden waren content…en wij…wij ook!

 

© Julie Janssens

© Jef Janssens

© Jef Janssens

© Julie Janssens

En een zeldzame foto waar de 2 kids nog eens samen opstaan, al was het niet écht met volle goesting

Soit, als ik dít aankan, dan kan er me dus waarschijnlijk niets ergs meer overkomen

Ciao

Jef

Turbo Power

De blogstatistieken hier vertonen de laatste tijd een trend zoals de carriere van Tom Boonen: steil naar beneden.

Dat komt natuurlijk omdat ik jullie lezers ook schandelijk verwaarloosd heb, maar ik had zo mijn bezigheden. We hebben ons namelijk 10 weken opgehouden in de buurt van Tihange alwaar we met een ploeg Siemens-collega’s een revisie van de stoomturbines tot een goed einde moesten brengen. We hebben er ons prima geamuseerd, keihard gewerkt maar ook momenten gehad dat we de wanhoop nabij waren, zó hard heeft Murphy ons met regelmaat van de klok in de ballen getrapt. Gelukkig konden we hem tijdig terug stevig in het kruis stampen en draait de centrale op een dikke 1100MWatt, 60MWatt méér dan voordien.

Voor diegenen die twijfelen, Tihange is een van onze 2 sites met kerncentrales in België; we hebben 4 reactoren in Doel en nog eens 3 in Tihange. Siemens kreeg een order om in éénzelfde jaar voor zowel Tihange 3 als Doel 4 nieuwe laagdrukturbines te leveren, telkens 2 stuks. Die turbines wegen ongeveer 700 Ton per stuk en het was dus naast een technisch huzarenstuk ook nog een logistiek puzzelwerk om alles ter plaatse te krijgen.

Maar genoeg blabla, een fotoblog heeft foto’s nodig. Ik heb er véél meer, maar jullie krijgen er vast en zeker nog op tijd en stond. Nu post ik er alvast een aantal vooraleer jullie denken dat er hier niks meer gebeurt

Dit is de rotor, het draaiend onderdeel van een turbine, 290 ton droog aan de haak:

 

Hier wordt de rotor in het onderste deel van de turbine geplaatst:

 

Enkele collega’s aan het ‘werk’. Hier zie je de olie-lagers waarop de as kan draaien.

 

Enkele aanzichten van de rotorschoepen:

Et voilà, nu weten jullie tenminste dat ik niet op m’n luie krent heb gelegen

Ciao

JayJay

[Graveyard voice] “It’s Lime time” [/Graveyard voice]

En dat was het ook een paar weken terug. Op 19/03 was het weer verzamelen geblazen voor het 2e deel van Pieter’s Lime Masterclass. We waren met z’n 4-en, allen met knikkende kniëen, want de vraag was of we de vorige keer wel goed opgelet hadden; nu moesten we het immers direct in de praktijk omzetten. Ok, ik kan moeilijk zeggen dat het voor mij de eerste keer was om een koppel aan te sturen, maar om dat nog eens onder het alziend kritisch oog van de Master himself te doen…tja, daar helpt weinig ervaring tegenop. Maar gedeelde smart is halve smart en gaandeweg kwamen we met z’n allen (Jan, Syra, Jamy) lekker los.

Pieter had voor de gelegenheid een fantastisch koppel laten overkomen vanuit het verre Noord-Holland, Ellen & Marco die zelf ook huwelijksfotografen zijn. Het boeiende aan deze zet was dat ze zowel afwisselden tussen ”moeilijk doen” en lekker meewerken, ze kennen de klappen van de zweep immers. Ook vulden ze Pieters tips en aanwijzingen tijdens de shoot prima aan waardoor je eigenlijk van 3 door de wol geverfde leermeesters les kreeg.

Ik haalde het tijdens de bespreking van de vorige workshop al aan: met minder volk voor iets meer geld; deze workshop is de échte aanrader. Ik heb Pieter’s tips de vorige weken in de praktijk kunnen omzetten en ik geef je het op een briefje: ze werken

 

Is it a plane? Is it Megamindy?  Nope, it ’s a giant Bert!

 

Na het zien van zoveel talent droop Pieter af om de eendjes te fotograferen

 

Het was een sfeervolle, leerrijke en uiterst amusante dag. Ondanks mijn rinkelende GSM   Thanks Pieter!!!

Ciao

JayJay

No, I’m not dead!

Just being very busy lately

Meanwhile, I teaser from the LIME Engagement shoot with Master of Ceremony Pieter Van Impe:

To be continued…

Ciao

JayJay

To capture or not to capture.

That’s the question of course!
Afgelopen zondag effe de beslommeringen van de drukke werkweek achter mij gelaten en -voor een zondag verdomd- vroeg richting Steenokkerzeel vertrokken. Haast tussen de landingsstrips in bevindt daar zich immers het ‘Lime Headquarter’. Zo’n wereldwijd gekend kenniscentrum dient uiteraard vlakbij een luchthaven met allure te liggen, niewaar? Bert bouwt er gestaag aan een studio die vast en zeker de moeite zal zijn wanneer ‘t af is. Op de agenda stond ‘Capturing Romance‘, oftwel Weddingphotographers, the gathering

© Bert Stephani

Limehead van dienst was de alom gekende MWP PVI (Master of Wedding Photography, mr Pieter Van Impe). Ik hoef ‘m niet écht voor te stellen aan jullie die zich in dit artikel interesseren. Check his blog and drool.

Natuurlijk is een nabeschouwend artikeltje schrijven over een workshop van iemand die je kent en wel eens tegen het lijf loopt hier en daar, een beetje ambigue. Voor je ‘t weet verdenkt men er je van ongegeneerd de loftrompet te steken en leest men een positief verslag in het licht van ongebreideld gevlei. Van de andere kant kan een minder goede evaluatie die zowiezo subjectief geladen is ervoor zorgen dat sommige toekomstige workshopdeelnemers zouden afhaken. Dat laatste is echter totaal overbodig en van het eerste trek ik mij geen bal aan.

‘t Was dus dik in orde

‘Capturing Romance’ was erop gericht om nét dat ietsje extra in verlovings- en huwelijksfoto’s naar voor te brengen dat je kan onderscheiden van de ’statiefototrekkers’. Maar eigenlijk was de workshop al voor 50% geslaagd omwille van het deelnemersveld. Een blij weerzien met een aantal oude getrouwen, toffe nieuwe gezichten en gekende bloggers: Patrick  (immer op post), Tom (finally we ‘ve met) en de ravissante dames Sofie en Christel. Je kon er naar hartelust tussendoor ouwehoeren met elkaar over de gezamelijke interesses en het deed eens deugd te horen hoe iedereen met dezelfde ‘angsten’ en tricky questions rondloopt en ermee omgaat.
De workshop zelf kon je grofweg onderverdelen in 3 stukken; we begonnen met elkaars trouwfoto’s op de korrel te nemen – ‘t is te zeggen, Pieter leerde ons hoé die best te evalueren, waarna hij ons aanmoedigde dat zelf verder te doen- en in het tweede deel liet-ie ons pogingen ondernemen om een koppel aan te sturen waarbij hij een stortvloed van hints genereerde. Deel 3 betrof vervolgens een buitenshoot waarbij we meer zelf onze settings en poses moesten verzinnen, maar ook hier bleef Pieter alert op eventuele fouten die we maakten.

Pieter holding on to his invisible Sunbounce:

Christel @ work:

Sofie gettin’ down & dirty

Yours truly scaring away the couple…

© Patrick op’t Roodt

…but finally did catch some of that romance:

Je zou kunnen opperen dat Pieter al ‘t een en ‘t ander heeft laten zien op de Capturing Romance video’s op de Lime site en het waarom van deze workshop in vraag stellen. Maar zoals men zegt dat “A picture is more worth than a 1000 words.”, zo is ook deze workshop veel meer dan wat Pieter in de video’s kan diets maken. Er blijft namelijk meer ‘hangen’ en je hebt directe feedback op je eigen fouten. De enkele puntjes ter verbetering die ik kon opmaken -en wie ben ik- richtten zich dan ook uitsluitend naar de vorm en niet naar de inhoud. Misschien is ook 15 deelnemers iets van het goede teveel en zou ik zelf meer willen betalen om met minder te zijn. Misschien. Maar deze workshop was alleszins een schot in de roos.

Anyway, Pieter: Chapeau!!!

Ciao

Jef

Discovering Alaska: the movie

Hi Folks,

Eindelijk eens werk gemaakt om de slideshow over Alaska die al een jaar in de schuif ligt op ‘ t net te zwieren.
Een hachelijke onderneming zo blijkt. De show is gemaakt bij een vriend die over Photodex Proshow Producer beschikte. Ontzettend gebruiksvriendelijk programma met tal van mogelijkheden maar met het nodige kostenplaatje. Je hebt ook nog het populaire Proshow Gold, maar met minder toeters en bellen.

Een slideshow maken is 1 ding, ‘m op ‘t net krijgen iets anders. Mijn eerste gedacht was ‘m als HD 1080p video te transformeren en up te loaden naar Vimeo; lekker goede kwaliteit. Dacht ik. Die file besloeg zomaar eventje 780MByte, en dat voor een showtje van 5 minuten en 100 foto’s. Dan maar het iets minder kwalitatieve mp4 file gebruikt, om zo te eindigen met nog steeds 70MByte.

Fijn, een leuk Vimeo-tje dus!

NOT!!

De kwaliteit van de mp4 -die al serieus te wensen overliet- werd op Vimeo nog eens wat verbasterd. Blijkbaar hebben ze een iets meer kwalitatieve omzetting gereserveerd voor de betalende klanten. Kan ik inkomen, maar ik ga geen 60 Euro riskeren voor een ‘mogelijke’ verbetering. Ik zou het eerst eens willen zien of die omzetting wel degelijk beter is. Soit, hij staat er nu, je kan het zelf beoordelen.
Proshow kent ook nog een rechtsreekse upload in HD naar Youtube, maar daar kwam ik van een koude kermis thuis: nóg slechter resultaat en uiteindelijk is-ie er door Youtube afgezwierd wegens de schending van de muziekrechten.

Dan maar naar de eigen middelen gegrepen en wat plaats gemaakt op de website. Proshow zélf heeft namelijk ook een presenter-plugin die het béste resultaat geeft om te bekijken, maar dan moet je wel die plug-in laten installeren door je systeem (gaat automatisch, anders vind je ‘m hier). Probleem is dat de meeste mensen nogal huiverachtig staan tov plug-ins, maar ik kan je verzekeren dat deze onschadelijk is

Ik heb nu dus 3 varianten veil, wel is het aan te raden genoeg buffertijd te laten:

A. Best quality dmv de Photodex plug-in:

Click on photo to play the slideshow

B. Medium quality met de Quicktime player (klik op de foto):

Click on photo to play the slideshow

En last but not least de Vimeo versie die nog redelijk stand houdt: 

Hoewel alles hier getest is, zullen er waarschijnlijk her en der wel problemen opduiken (zoals browserinstellinge, afmetingen, geluid dat ‘kraakt’ etc…). Indien dat het geval is, meld het me!!

Wat ik niet begrijp is dat Proshow zoveel moeite heeft met een file te genereren zoals mpeg, avi, mov etc.. mét behoud van kwaliteit. Hilarisch was bvb de avi-file van dit korte filmpje: 2,7 GByte. Jawadde! De file voor de plug-in daarentegen is dan maar weer 27MByte.

Het beste programma voor slideshows op ‘t web zou naar’t schijnt Showit zijn. Pieter gebruikt het en dat geeft toch steeds weer mooie resultaten

Allez, enjoy the movie!

Ciao

JayJay